آیا سگ گردانی جرم است؟

یکی از مسائلی که امروز بشدت در جامعه رو به افزایش است، نگهداری از سگ و سایر حیوانات در منزل است. بطور کلی محیط زندگی حیوانات در طبیعت است و خب وقتی افراد انها را به سرپرستی می گیرند، برای جلوگیری از افسردگی آنها باید در طول هفته چند ساعتی را بیرون از منزل در محیط باز بگردانند.

بارها شاهد این موضوع بوده ایم که مامورین، با مشاهده ی حیوانات در خیابان آنها را از صاحبشان به زور گرفته و همچنین صاحب انها را به جزای نقدی یا مجازات های دیگر محکوم کرده اند. در این مطلب میخواهیم به توضیح این مسئله بپردازیم که آیا سگ گردانی یا هر حیوان دیگری در معابر و محیط های عمومی جرم است ؟

title=”مشاوره فوری با وکیل” content=” همین حالا با وکیل دادگستری صحبت کنید ” id=”9874″]

سگ گردانی در قانون مجازات

در قانون مجازات اسلامی سال 92، در هیچ ماده ای گرداندن حیوانات در معابر یا محیط های عمومی، جرم انگاری نشده است. تنها علت قانونی ای که می توان برای این مسئله بیان کرد این است که اگر حیوانات باعث ایجاد ترس در دیگران بشوند یا به دیگران خسارت وارد نمایند، در اینجا می توان براساس مبنای قانونی صاحب حیوان را مسئول دانست. در ادامه به مواد قانون مجازات در مورد حیوانات و مسئولیت خسارات ناشی از اعمال آنها می پردازیم.

(1) ماده 501 قانون مجازات اسلامی:

هرگاه کسی به روی شخصی سلاح بکشد یا حیوانی مانند سگ را به سوی او برانگیزد یا هر کار دیگری که موجب هراس او می گردد مانند فریاد کشیدن یا انفجار صوتی انجام دهد و بر اثر این ارعاب، شخص بمیرد یا مصدوم گردد حسب مورد بر اساس تعاریف انواع جنایات به قصاص یا دیه محکوم می شود.

(2) ماده 512 قانون مجازات اسلامی:

هرگاه شخصی در محله ایی که توقف در آنها مجاز نیست، توقف نماید یا شیء و یا حیوانی را در این قبیل محلها مستقر سازد یا چیز لغزنده ای در آن قرار دهد و دیگری بدون توجه به آنها در اثر برخورد یا لغزش مصدوم شود یا فوت کند یا خسارت مالی ببیند، شخص متوقف یا کسی که آن شیء یا حیوان را مستقر نموده یا راه را لغزنده کرده است، ضامن دیه و سایر خسارات می باشد. مگر آنکه عابر با وسعت راه و محل عمداً با آن برخورد کند که در این صورت نه فقط خسارت به او تعلق نمیگیرد بلکه عهده دار خسارت وارده نیز می شود.

(3) ماده 522 قانون مجازات اسلامی:

متصرف هر حیوانی که از احتمال حمله آن آگاه است باید آن را حفظ نماید و اگر در اثر تقصیر او، حیوان مزبور به دیگری صدمه وارد سازد، ضامن است. ولی اگر از احتمال حمله حیوان آگاه نبوده و عدم آگاهی ناشی از تقصیر او نباشد، ضامن نیست.
تبصره ۱- نگهداری حیوانی که شخص توانایی حفظ آن را ندارد، تقصیر محسوب می شود.

(4) ماده 523 قانون مجازات اسلامی:

هرگاه شخصی با اذن کسی که حق اذن دارد، وارد منزل یا محلی که در تصرف اوست، گردد و از ناحیه حیوان یا شیئی که در آن مکان است صدمه و خسارت ببیند، اذن دهنده ضامن است، خواه آن شیء یا حیوان قبل از اذن در آن محل بوده یا بعداً در آن قرار گرفته باشد و خواه اذن دهنده نسبت به آسیب رسانی آن علم داشته باشد خواه نداشته باشد.
تبصره – در مواردی که آسیب مستند به مصدوم باشد مانند آنکه واردشونده بداند حیوان مزبور خطرناک است و اذن دهنده از آن آگاه نیست و یا قادر به رفع خطر نمی باشد، ضمان منتفی است.

(5) ماده 523 قانون مجازات اسلامی:

هرگاه کسی که سوار حیوان است آن را در معابر عمومی یا دیگر محلهای غیر مجاز متوقف نماید در مورد تمام خسارتهایی که آن حیوان وارد می کند و مستند به فعل شخص مزبور می باشد ضامن است و چنانچه مهار حیوان در دست دیگری باشد مهارکننده به ترتیب فوق ضامن است.

(6 )ماده 525 قانون مجازات اسلامی:

هرگاه شخصی عملی انجام دهد که موجب تحریک یا وحشت حیوان گردد ضامن جنایت هایی است که حیوان در اثر تحریک یا وحشت وارد می کند مگر آنکه عمل مزبور مصداق دفاع مشروع باشد.