در این مطلب می خواهیم به مبحث رها کردن طفل بپردازیم و ببینیم که آیا این عمل براساس قانون، مجازات در پی دارد؟ آیا والدین حق دارند فرزند خود را رها کنند؟
در این خصوص می توان بیان کرد که حقی بر عهده ی والدین جهت نگهداری فرزندانشان وجود دارد. این حق متفاوت از حق حضانت فرزندان است زیرا ممکن است یکی از والدین حضانت فرزند را بر عهده نداشته باشد اما در مسائل تربیتی و مسائل نگهداری فرزندشان مسئول هستند.
به هر حال هر یک از والدین چه بصورت مستقل و جداگانه و چه بصورت مشترک در کنار یکدیگر یا به واسطه شخص دیگری باید نسبت به وظیفه نگهداری طفل خود اقدام نمایند.
فهرست مطالب
title=”مشاوره فوری با وکیل” content=” همین حالا با وکیل دادگستری صحبت کنید ” id=”9874″]
رها کردن طفل چه تبعاتی دارد؟
ماده 1168 قانون مدنی:« نگاهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین است.»ماده 1169 قانون مدنی:« برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است.
|
قانون مدنی نیز در مواد 1168 تا 1172 به این موضوع پرداخته است. حال اگر هر یک از والدین یا هردو و یا افراد دیگر طفلی را که قادر به نگهداری از خود نیست را در محلی که خالی از سکنه می‌باشد رها نماید این عمل جرم محسوب می‌شود.
ماده 1172 قانون مدنی:« هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده آنها است از نگاهداری او امتناع کند در صورت امتناع یکی از ابوین حاکم باید به تقاضای دیگری یا به تقاضای قیم یا یکی از اقرباء و یا به تقاضای مدعی‌العموم نگاهداری طفل را به هر یک از ابوین که حضانت به عهده او‌ست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا موثر نباشد حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تامین کند.» |
والدین بیشتر به چه دلایلی طفل خود را رها میکنند؟
این اتفاق بیشتر ممکن است در مواردی که طفلی ناشی از زنا یا وطی به شبهه (شک و تردید در اینکه چه کسی پدر فرزند می‌باشد) متولد شده به وقوع بپیوند. در هر صورت زانی و زانیه و یا طرفین (هردو طرف زنا کننده) نسبت به کودک متولد شده وظایف خاصی را دارد که باید به آن عمل نمایند. سایر دلایل از جمله عدم تمکن مالی والدین، اعتیاد، فوت یکی از والدین، همسر دوم بودن مادر طفل و ناخواسته بودن طفل … از عوامل معمول رهاسازی فرزندان می باشند.
مجازات جرم رها کردن طفل چیست؟
در این خصوص قانون گذار حمایت لازم را نسبت به اطفال به عمل آورده است و برای جلوگیری از این عمل، مجازاتی را برای مرتکب این عمل مشخص و تعیین کرده است. قانون گذار مجازات شدیدتری را برای کسی که طفی را در محلی خالی از سکنه رها کرده است در نظر گرفته است.
ماده 633 قانون مجازات اسلامی:« هر گاه کسی شخصا یا به دستور دیگری طفل یا شخصی را که قادر به محافظت خود نمی‌باشد در محلی که خالی از سکنه است رها نماید به حبس از شش ماه تا دو سال و یا جزای نقدی از سه میلیون تا دوازده میلیون ریال محکوم خواهد شد و اگر در آبادی و جایی که دارای سکنه باشد رها کند تا نصف مجازات مذکور محکوم خواهد شد و چنانچه این اقدام سبب وارد آمدن صدمه یا آسیب یا فوت شود، رهاکننده علاوه بر مجازات فوق حسب مورد به قصاص یا دیه یا ارش نیز محکوم خواهد شد.» |
مجازات رها کردن طفل در محل خالی از سکنه به صورت زیر است:
- حبس از شش ماه تا دو سال
- جزای نقدی از سه میلیون ریال تا دوازده میلیون ریال
- در صورت آسیب دیدن طفل یا فوت او ، مجرم علاوه بر مجازات های بالا به قصاص یا دیه محکوم می شود.
اولین کسی باشید که دیدگاه میگذارد!